Het begon in Australië (1997), daar maakte ik de allereerste kennismaking met een reiki behandeling. Dit vond ik zo bijzonder….. hier wou ik meer van weten. Niet veel later haalde ik mijn Reiki 1 en 2 en kon aan de slag, zou je zeggen 😀 Het leek me fantastisch om andere mensen te kunnen helpen. Eerlijk gezegd had ik toen nog geen idee dat ik ook met mezelf aan de slag moest. Ik gebruikte Reiki bij mijn kinderen als ze ziek waren of weer eens een sportblessure hadden opgelopen. Verder niet, Ik had het te druk om echt met Reiki bezig te zijn.
Te druk met alles om me heen, 3 kinderen, partner, hond, fulltime bezig met verenigingsleven en basisschool activiteiten….. Ik vloog van hot naar haar, regelde van alles en niks was me te gek. We hadden thuis een mooie bank maar niet voor mij, daar had ik geen tijd voor.
Tot de dag dat ik mijn achillespees afscheurde.
In deze periode kwam ik erachter:
- dat de bank best een fijn meubelstuk is
- dat het leven gewoon doorgaat, ook als ik er niet bij ben
- dat niet alles precies hoeft te gaan zoals ik wil, maar dat het ook op een andere manier kan.
- dat je lichaam je precies verteld wat je nodig hebt, je moet er alleen naar leren luisteren.
Kortom, een interessante ontdekking van mezelf. Ik had ineens heel veel tijd om na te denken…. En dat was best confronterend. Ik kwam opnieuw in contact met een Reiki-master en pikte deze draad weer op.
Ondertussen zijn mijn kinderen uitgegroeid tot pubers, basisschool is voorbij en mijn huwelijk loopt ten einde. Een pittige tijd waar ik flink aan mezelf heb moeten werken. Het verenigingsleven ruilde ik in voor een prachtige baan. Jaren lang heb ik er met plezier gewerkt. Maar ergens bleef het kriebelen en voelde ik me niet altijd prettig, ik was niet helemaal in balans. Ik ging mediteren (althans dat probeerde ik) zocht hulp in boeken en healing sessies en schreef iedere dag in mijn schriftje.
Langzaam maar zeker kwam ik erachter dat ik mijn leven zelf kan indelen. Dat ik de keuzes zelf kan maken, ieder dag opnieuw. Mijn leuke baan was ineens geen leuke baan, ik werd er letterlijk ziek van. Mijn lichaam gaf aan dat ik andere keuzes moest maken. Super spannend, vooral omdat iedereen om mij heen er ook wat van vindt, maar toch heb ik het gedaan!!!
Ik ben gesprongen, en gaan doen waar ik op dat moment blij van werd: begonnen met mijn eigen praktijkje “Ontspan bij Jolan”.
